suchar (język polski)Edytuj

 
suchary (1.1)
wymowa:
IPA[ˈsuxar], AS[suχar] ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) spoż. specjalnie wysuszony kawałek pieczywa, przygotowany do dłuższego przechowywania
(1.2) slang. nieśmieszny żart
(1.3) środ. przestępcze chleb[1]

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) pot. żart. o kimś wyjątkowo szczupłym, chudym
odmiana:
(1.1-2)
(2.1)
przykłady:
(1.1) Weź na ten biwak paczkę sucharów.
(2.1) Przyjęli na moje miejsce takiego suchara, nie wiem, czym on żyje.
składnia:
kolokacje:
(1.2) puścić suchara
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) pieczywo
(1.2) żart
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. susza ż, suchotnik m, suchotnica ż, susz m, suszka ż, suchość ż, suszenie n, wysuszenie n, podsuszanie n, zasuszanie n, zasuszenie n, podsuszenie n, suszak m, suszarka ż
zdrobn. sucharek m
czas. suszyć ndk., wysuszyć dk., podsuszać ndk., podsuszyć dk., zasuszać ndk., zasuszyć dk.
przym. suchy, suszarkowy, suchotniczy
przysł. sucho
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. suchy + -ar
(1.2) (2.1) od (1.1)
uwagi:
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Jedzenie
tłumaczenia:
(1.3) zobacz listę tłumaczeń w haśle: chleb
źródła:
  1. Monika Bąk, Tatiana Kwiatkowska, System wartości i oceny na materiale odzieży i jedzenia w rosyjskim i polskim żargonie przestępczym, w: Лексика подстандарта, t. 2, Современные жаргоны и их описание, Wydawnictwo Uniwersytetu Śląskiego, Katowice 2009, s. 115.
  2. 2,0 2,1   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Hermann Mojmir, Wörterbuch der deutschen Mundart von Wilamowice, Kraków, Polska Akademja Umiejętności, 1930.

suchar (język czeski)Edytuj

 
suchaři (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny

(1.1) suchar
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: