substans (język duński)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) substancja
odmiana:
(1.1) en substans, substansen, substanser, substanserne
przykłady:
(1.1) Flasken indeholdte en ildelugtende grønlig substans.Butelka zawierała śmierdzącą zielonkawą substancję.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. substantia
uwagi:
źródła:

substans (język norweski (bokmål))Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) substancja
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

substans (język norweski (nynorsk))Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik

(1.1) substancja
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: