strukturalizm (język polski) edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) filoz. nauk. szt. interdyscyplinarny nurt filozoficzno-naukowy zajmujący się analizą struktury zjawisk, a nie ich genezą ani funkcją; zob. też strukturalizm w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Mój mąż, jako ideologiczny zwolennik strukturalizmu, pozwolił Kubusiowi rozkręcić blender na części.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. struktura ż, strukturalista m, strukturalistka ż, strukturalizacja ż, strukturyzacja ż, strukturalizowanie n
czas. strukturalizować
przym. strukturalny, strukturowy, strukturalistyczny, strukturalizacyjny
przysł. strukturalnie, strukturalistycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
ang. structuralism
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Należy do grupy rzeczowników, w których końcówkę zapisywaną w Ms. i W. lp jako „-zmie” wymawia się alternatywnie jako „-zmie” albo „-źmie”.