strucel (język polski)Edytuj

 
strucel (1.1)
 
strucel (1.2)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. zob. strucla
(1.2) przen. środ. mot. stary, pordzewiały samochód
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.2) Strucel poldek poszedł na żyletki, już nawet z popychu nie odpalał siara kompletna, autobusem musiał jeździć pojazdem dla szarej masy życiowych errorów![1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.2) parch, sztrucel
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) ciasto
(1.2) samochód, grat
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. strucla ż, strucelka ż
przym. struclowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: strucla
(1.2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: grat
źródła: