straffa (język szwedzki)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) karać[1][2]
odmiana:
(1.1) att straffa, straffar, straffade, straffat, straffa!
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bestraffa
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. straff
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen
  2. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 457.