stoczyć (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

czasownik przechodni dokonany (ndk. staczać)

(1.1) tocząc, zsunąć coś z góry
(1.2) rozegrać bitwę, walkę
(1.3) wziąć udział w dyskusji, kłótni
(1.4) spowodować zniszczenie lub rozpad czegoś
(1.5) zdegradować pod względem moralnym

czasownik zwrotny dokonany stoczyć się (ndk. staczać się)

(2.1) tocząc się lub zsuwając, spaść niżej
(2.2) stać się niemoralnym, nieuczciwym
odmiana:
przykłady:
(1.2) To nie tylko zemsta na wrogu, to święta sprawa wszystkich skrzywdzonych, za których oni stoczą bój z Rzymem[1].
(2.2) Mówili mi, że jestem za głupia, że stoczę się, niczego nie osiągnę i wrócę do domu z podkulonym ogonem[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. otaczać
rzecz. toczek mrz, tokarz mos
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. s- + toczyć
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Uczniowie Spartakusa, Halina Rudnicka, 1951 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. Glamour, nr 4, Warszawa, 2003 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.