spoczko (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i ?/i
znaczenia:

wykrzyknik

(1.1) pot. spokojnie, zachowaj spokój, nie denerwuj się (derywat odspoko”)[1]

partykuła

(2.1) pot. w porządku, dobrze, zgoda (derywat odspoko”)[1]
odmiana:
(1.1) nieodm.
(2.1) nieodm.
przykłady:
(1.1) Kochanie, jak było w pracy? – A, spoczko nuda, rozwaliłem dziś Boeinga, poza tym luzik[2].
(2.1) Świetnie, w takim razie będę cię oczekiwał. – W podziękowaniu skinąłem głową. – Spoczko. Widzimy się później[3].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(2.1) OK, kk
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. spokój m, spokojność ż, spokojnik m, spokojnica ż, uspokojenie n, uspokajanie n, uspokajacz m, uspokoiciel m, uspokoicielka ż, zaspokojenie n, zaspokajanie n, zaspokajacz m
czas. spokoić ndk., uspokoić dk., uspokajać ndk., zaspokoić dk., zaspokajać ndk.
przym. spokojny, spokojniutki, spokojniuteńki, spokojniuchny, spokojniusieńki, uspokajający, uspokojony, zaspokajalny, zaspokojony
przysł. spokojnie, spokojno, spokojniutko, spokojniuteńko, spokojniuchno, spokojniusieńko, uspokajająco, zaspokajająco
wykrz. spokojnie, spox, spoko
partyk. spoko
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. spoko
uwagi:
tłumaczenia:
(1-2) zobacz listę tłumaczeń w haśle: spoko
źródła: