sorgiva (język włoski)Edytuj

wymowa:
IPA/sor.'ʤi.va/
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) rzad. źródło (wody)[1]

przymiotnik, forma fleksyjna

(2.1) ż lp od: sorgivo
odmiana:
(1.1) lp sorgiva; lm sorgive
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) sorgente, fontana, fonte, polla, scaturigine
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. sorgente m ż, sorgere m
czas. sorgere
przym. sorgente, sorgivo
związki frazeologiczne:
etymologia:
forma żeńska od wł. sorgivo
uwagi:
źródła:
  1. W. Meisels, Podręczny słownik włosko-polski. Wiedza Powszechna, Warszawa 2005.