smrek (język polski)Edytuj

 
smreki (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy lub męskozwierzęcy

(1.1) gw. (Podhale) świerk[1]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Nareszcie siadł pod smrekiem, nad lasem już ciemno było całkiem, a kurzył śnieg z deszczem i mgła góry przykryła[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. smreczyna ż
przym. smrekowy, smreczynowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jan Tokarski, Z zagadnień semantyki, „Poradnik Językowy” nr 1/1950, s. 8.
  2. Kazimierz Przerwa-Tetmajer, Na Skalnym Podhalu

smrek (język słowacki)Edytuj

 
smrek (1.1)
wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męski

(1.1) bot. świerk, Picea
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. smrekový
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła: