slutlig (język szwedzki)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) końcowy[1]
(1.2) ostateczny[1]
odmiana:
(1.1-2) slutlig, slutligt, slutliga
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. slut
przysł. slutligen
czas. sluta
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 433.