skaft (język szwedzki)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) trzonek[1]
(1.2) rękojeść, uchwyt[1]
(1.3) drzewce[1]
(1.4) bot. łodyga[1]
(1.5) noga[1]
(1.6) bot. szypułka, ogonek[1]
(1.7) cholewa[1]
odmiana:
(1.1-7) ett skaft, skaftet, skaft, skaften
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.7) stövelskaft
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
(1.1) ha huvudet på skaft
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, s. 416-417, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, 1998, ISBN 83-01-12412-1.