siedem (język polski)Edytuj

 
siedem (1.1) sów
 
siedem (1.2)
wymowa:
IPA[ˈɕɛdɛ̃m], ASedẽm], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. ?/i
znaczenia:

liczebnik główny

(1.1) liczba 7
(1.2) cyfra 7
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Bezlitosna rusycystka zostawiła siedmiu uczniów na drugi rok.
(1.2) Siedemdziesiąt jest zapisywane jako siedem-zero
składnia:
(1.1) siedem + D. lm nmos albo siedmiu + D. lm m
kolokacje:
(1.1) siedem cudów świata
synonimy:
(1.1) zapis arabski 7, zapis rzymski VII, zapis grecki ζ
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. siódma ż, siódemka ż, siódmak m
przym. siódmy
licz. siedmioro
form. słow. siedmio-
związki frazeologiczne:
brzydki jak siedem grzechów głównychfachowiec od siedmiu boleścijak kobieta idzie za mąż, to siedmiu diabłów pod pachą trzymaod siedmiu boleścisiedem grzechów głównych
etymologia:
scs. sedmь < praindoeur. *septṃsiedem[3]
uwagi:
(1.1) zobacz też: jedendwatrzyczterypięćsześćsiedemosiemdziewięćdziesięć
Pierwotnie wyraz siedem był rzeczownikiem[4] rodzaju żeńskiego[5].
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: 7
źródła:
  1. Hasło siedem w: Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, s. 683, Warszawa, Polskie Wydawnictwo Naukowe, 1980, ISBN 83-01-03811-X.
  2. Hasło siedem w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, s. 1041, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2004, ISBN 978-83-01-14198-1.
  3. Krystyna Długosz-Kurczabowa, Stanisław Dubisz, Gramatyka historyczna języka polskiego, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego, Warszawa 2001, s. 35.
  4. Jan Miodek, Jest 500 milionów, 3 miliony korzystały, „Polski w Niemczech. Pismo Federalnego Związku Nauczycieli Języka Polskiego” nr 6/2018, s. 106.
  5. Zapytania i odpowiedzi, „Poradnik Językowy” nr 7/1901, s. 102.