siądnięcie

siądnięcie (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) o ludziach: położenie na czymś pośladków w celu przybrania pozycji siedzącej
(1.2) o ptakach, owadach: zatrzymanie się na jakimś przedmiocie, np. kwiecie, liściu itp.
odmiana:
(1.1-2)[1]
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) niesiądnięcie
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. siad m, siedziba ż, siedzenie n, siedzonko n, siedzisko n, siadanie n
czas. siedzieć ndk., siadać ndk., siąść dk.
przym. siedzeniowy, siedzący
wykrz. siad
związki frazeologiczne:
etymologia:
rzecz. odczas. od siąść
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło siąść w: Wielki słownik języka polskiego, Instytut Języka Polskiego PAN.