sfiorire (język włoski)Edytuj

wymowa:
IPA/sfjo.ˈri.re/
znaczenia:

czasownik nieprzechodni

(1.1) bot. przekwitnąć
(1.2) przen. przekwitnąć, stracić świeżość, młodość
odmiana:
przykłady:
(1.1) Le rose sono sfiorite dopo un giorno.Róże przekwitły po jednym dniu.
(1.2) La sua bellezza è sfiorita molto presto.Jej uroda przekwitła bardzo szybko.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) appassire, avvizzire
(1.2) decadere, declinare, imbruttire, invecchiare, sciuparsi
antonimy:
(1.1) fiorire, sbocciare
(1.2) abbellirsi, ringiovanire
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. fioraia ż, fioraio m, fiorame m, fiore m, fiorellino m, fioreria ż, fioretta ż, fiorettatura ż, fiorettista m ż, fioretto m, fioriera ż, fiorile m, fiorino m, fiorista m ż, fiorita ż, fioritura ż, fiorone m, fiorume m, infioramento m, infiorata ż, infiorazione ż, infiorescenza ż, infiorettatura ż, sfioramento m, sfioratore m, sfioratura ż, sfiorettatura ż, sfioritura ż
czas. fiorare, fiorettare, fiorire, infiorare, infiorarsi, infiorettare, sfiorare, sfiorettare
przym. fiorale, fiorato, fiorente, fiorile, fiorito, fioronato, infiorescenziale, sfiorito
przysł. fiorentemente, fioritamente
związki frazeologiczne:
etymologia:
wł. s- + fiorire
uwagi:
źródła: