selvstændig (język duński)

edytuj
wymowa:
IPA/ˈsεlsdεndi/
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) polit. niepodległy, autonomiczny, niezależny
(1.2) osobny, oddzielny
(1.3) samodzielny, samowystarczalny

rzeczownik, rodzaj wspólny

(2.1) przedsiębiorca

przysłówek

(3.1) niepodlegle, niezależnie
odmiana:
(1) selvstændig, selvstændigt, selvstændige
przykłady:
(1.1) Hvor længe har Island været selvstændigt? Hvornår erklærede det sin uafhængighed fra Danmark?Jak długo Islandia jest już niezależna? Kiedy ogłosiła swoją niepodległość od Danii?
(1.1) Da Christian 3. får magten i 1536, nedlægger han det norske rigsråd, og Norge omdannes fra selvstændigt kongerige (under samme monark som Danmark) til en dansk provins.[1]Kiedy Chrystian III obejmuje władzę w 1536 roku, rozwiązuje norweską Radę Państwa, a Norwegia zostaje przekształcona z niepodległego królestwa (pod rządami tego samego monarchy co Dania) w duńską prowincję.
składnia:
kolokacje:
(1.1) blive/være/erklære sig selvstændig
synonimy:
(1.1) uafhængig
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. selvstændighed, selvstændiggørelse
czas. selvstændiggøre
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. selbst + ständig
uwagi:
źródła:
  1. Tom Thygesen: Danmarkshistorien på 75 sider (da). Tomthygesen's Weblog, 2020-08-21. [dostęp 2024-02-16].