samospalenie

samospalenie (język polski)Edytuj

 
samospalenie (1.1)
wymowa:
IPA[ˌsãmɔspaˈlɛ̃ɲɛ], AS[sãmospalńe], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.-ni…akc. pob.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) samobójstwo przez spalenie się żywcem, najczęściej popełniane demonstracyjnie na znak protestu[1]; zob. też samospalenie (forma samobójstwa) w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) 8 września 1968 r. w czasie Centralnych Dożynek na stołecznym Stadionie X-lecia samospalenia dokonał Ryszard Siwiec, b. żołnierz AK[2].
składnia:
kolokacje:
(1.1) akt / próba / incydent samospalenia • dokonywać / dokonać samospalenia • ginąć / zginąć przez samospalenie • samospalenie wdowy • samospalenie w proteście / na znak protestu / w akcie desperacjirytualne samospalenie
synonimy:
(1.1) rzad. samopodpalenie
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) samobójstwo, spalenie
hiponimy:
(1.1) sati, autodafe
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. samozapłon m, samozapalność ż, samopalność ż, samopalenie n, samopodpalenie n, samoopalanie n, samoopalacz m, samopał m
przym. samozapalny, samopalny
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. samo- + spalenie
uwagi:
(1.1) zobacz też: samopodpalenie
tłumaczenia:
źródła: