sammanhållning (język szwedzki)

edytuj
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj wspólny

(1.1) solidarność[1]
(1.2) spójność[2]
odmiana:
(1.1-2) en sammanhållning, sammanhållningen; blm
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.2) Sammanhållningsfonden
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. Jacek Kubitsky, Słownik szwedzko-polski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Natur och Kultur, Warszawa 1998, ISBN 83-01-12412-1, s. 404.
  2. Lexin, Språkrådets lexikon, Institutet för språk och folkminnen