rozkojarzenie (język polski)

edytuj
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) psych. zaburzenie toku myślenia polegające na nieskładnych i nieuzasadnionych przeskokach myśli od jednej treści do drugiej, ujawniające się jako trudność w skupieniu uwagi
(1.2) fizj. med. zaburzenie współdziałania składowych danego układu czy narządu, wywołujące określone skutki dla organizmu
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) inkoherencja, nieuwaga, roztargnienie
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
czas. kojarzyć ndk., rozkojarzyć dk.
przym. rozkojarzony
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. rozkojarzyć + -enie
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: