romantyk (język polski)Edytuj

 
romantyk (1.1)
wymowa:
AS: /romantyk/, pot. AS: /romɑ̃ntyk/
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) szt. artysta tworzący zgodnie z założeniami romantyzmu
(1.2) mężczyzna romantyczny, uczuciowy, sentymentalny
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Adam Mickiewicz należy do romantyków.
(1.2) Mój narzeczony jest romantykiem.
składnia:
kolokacje:
(1.1) angielski / niemiecki / polski romantyk • spór klasyków z romantykami
(1.2) niepoprawny romantyk
synonimy:
(1.1) przedstawiciel romantyzmu
(1.2) idealista, częściowo marzyciel
antonimy:
(1.2) macho
hiperonimy:
(1.1) artysta
(1.2) mężczyzna
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. romantyka ż, romantyzm m
forma żeńska romantyczka ż
przym. romantyczny
przysł. romantycznie
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. romantyzm
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: