robić z kogoś balona

robić z kogoś balona (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈrɔbʲiʨ̑ ˈs‿kɔɡɔʑ baˈlɔ̃na], AS[robʹić s‿kogoź balõna], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.nazal.udźw. międzywyr.przyim. nie tw. syl.
znaczenia:

fraza czasownikowa

(1.1) pot. nabierać kogoś, ośmieszać kogoś, drwić z kogoś[1]
(1.2) pot. traktować kogoś niepoważnie, nieuczciwie, kpić z kogoś, narażać kogoś na drwiny[2]
odmiana:
(1.1) zob. robić, „balona” nieodm.
przykłady:
składnia:
(1.1) robić + z + D. (kogoś) + balona
kolokacje:
synonimy:
(1.2) robić kogoś w balona, robić w jajo, robić kogoś w bambusa, robić w trąbę, robić w konia, robić z kogoś wariata, robić z kogoś durnia, robić z kogoś frajera, robić z kogoś głupca, robić z kogoś głupka, robić z kogoś idiotę, robić z kogoś jelenia, robić z tata wariata
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
zobacz też: Indeks:Polski - Związki frazeologiczne
tłumaczenia:
źródła:
  1. Stanisław Bąba, Jarosław Liberek, Słownik frazeologiczny współczesnej polszczyzny, s. 27, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2002, ISBN 83-01-13696-0.
  2. Słownik frazeologiczny PWN, red. Anna Kłosińska, s. 385, Warszawa, Wydawnictwo Naukowe PWN, 2005, ISBN 978-83-01-14481-4.