robótka (język polski)Edytuj

 
robótka (1.2)
 
robótki (1.2)
wymowa:
IPA[rɔˈbutka], AS[robutka]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. iron. albo żart. zdrobn. od robota
(1.2) przest. przedmiot (np. serwetka, ubranie itp.) wykonany (albo w trakcie wykonywania) ręcznie igłą, na drutach, na szydełku itp.
odmiana:
przykłady:
(1.1) Spotkajmy się za dwie godziny, bo mam jeszcze małą robótkę do skończenia.
(1.2) Na stoliku leżało czasopismo ze wzorami szydełkowymi i najnowsza robótka babci.
składnia:
kolokacje:
(1.1) robótki ręczne
(1.2) ręczna robótka • misterna robótka • siedzieć/ślęczeć nad robótką.
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. robienie n, robotnik mos, robotnica ż, robota ż, robol m, robot m, robociarz mos
przym. roboczy
czas. robić, wyrabiać
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
(1.1) zwykle w lp
tłumaczenia:
źródła: