riksza (język polski)Edytuj

 
riksze (1.1)
 
rikszarz z rikszą (1.2)
wymowa:
IPA[ˈrʲikʃa], AS[rʹikša], zjawiska fonetyczne: zmięk.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dwukołowy pojazd ciągnięty przez człowieka
(1.2) trójkołowy rower do przewozu bagażu lub osób; zob. też riksza w Wikipedii
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Tak, czarodziejski jest ten świat podzwrotnikowy, jeśli się go widzi z okien kolei, samochodu lub z rikszy; nie odczuwałem tego także inaczej, kiedy przybyłem tu przed siedmiu laty[1].
(1.1) Dlaczego pan nigdy nie jeździ rikszami? zapytano mnie[2].
(1.2) Kauczukowe przewody od tych masek nawlekali później w roku czterdziestym, czterdziestym pierwszym, drugim na kierownice wózków rowerowych: miasto zapełniło się tłumem bezrobotnych kulisów i w użycie weszła trójkołowa riksza[3].
składnia:
kolokacje:
(1.1) dwukołowa riksza
(1.2) rowerowa riksza • przejażdżka rikszą • jechać / pojechać rikszą
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) pojazd
(1.2) pojazd
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rikszarz mos
związki frazeologiczne:
etymologia:
ang. jinricksha < jap. 人力車 (dzinrikisia)[4]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Stefan Zweig, Amok (wyd. 1933)
  2. Ferdynand Ossendowski, Niewolnicy słońca (wyd. 1927)
  3. Bogdan Wojdowski, Chleb rzucony umarłym (wyd. 1971)
  4. Hasło riksza w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.
  5.   Hasło Zasady pisowni i interpunkcji w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.