religianctwo (język polski)

edytuj
wymowa:
IPA[ˌrɛlʲiˈɟãnʦ̑tfɔ], AS[relʹiǵãnctfo], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.nazal.akc. pob.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj nijaki

(1.1) książk. pejor. uzasadnianie różnych (i zróżnicowanych) zagadnień względami, zasadami religijnymi; zbyt częste odwoływanie się do religii
odmiana:
(1.1) blm[1],
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bigoteria, dewocja, świętoszkowatość
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. religiant m, religia ż, religijność ż
przym. religiancki, religijny
przysł. religijnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło „religianctwo” w: Wielki słownik języka polskiego PWN, red. Stanisław Dubisz, t. IV, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2018, ISBN 978–83–01–19910–4, s. 65.