rekwizyt (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[rɛˈkfʲizɨt], AS[rekfʹizyt], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) teatr. przedmiot sceniczny używany podczas przedstawienia teatralnego lub filmu, którym aktor manipuluje w czasie gry; zob. też rekwizyt w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Szyfman odstąpił im jedną z dwóch maleńkich garderób na pierwszym piętrze, a sam przeniósł się do drugiej, którą zajmowała jego żona. W obu pokoikach piętrzyły się stosy rekwizytów i trudno się było poruszać[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. rekwizytor mos, rekwizytorka ż, rekwizytornia ż
zdrobn. rekwizycik mrz
przym. rekwizytowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Maria Nurowska, Panny i wdowy: piołun, 1992, Narodowy Korpus Języka Polskiego.