recytator

recytator (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba deklamująca utwór literacki
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Wszyscy recytatorzy nagrodzeni zostali gromkimi brawami.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. recytacja ż
forma żeńska recytatorka ż
czas. recytować ndk., wyrecytować dk.
przym. recytatorski
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. recitatorodczytujący publicznie[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło recytator w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.