recte (użycie wyrazu obcego w języku polskim)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈrɛktɛ], AS[rekte]
znaczenia:

spójnik

(1.1) właściwie[1][2][3]
odmiana:
przykłady:
(1.1) Najadłem się cukierków recte żelek, bo to były miśki.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. recte
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Porada „zagadki gramatyczne” w: Poradnia językowa PWN.
  2.   Hasło recte w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3.   Hasło recte w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.

recte (język hiszpański)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈr̄ek.te]
znaczenia:

czasownik, forma fleksyjna

(1.1) 1. os. lp (yo) czasu teraźniejszego (presente) trybu łączącego (subjuntivo) od rectar
(1.2) 3. os. lp (él, ella, usted) czasu teraźniejszego (presente) trybu łączącego (subjuntivo) od rectar
(1.3) 3. os. lp (usted) trybu rozkazującego (imperativo) od rectar
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

recte (interlingua)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) prosty
(1.2) szczery, uczciwy
odmiana:
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) angulo recte
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

recte (język kataloński)Edytuj

wymowa:
IPA[ˈrɛktə]
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) prosty
odmiana:
(1.1) lp recte m, recta ż; lm rectes m/ż
przykłady:
składnia:
kolokacje:
(1.1) l'ascensió rectarektascensja
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:

recte (język łaciński)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

przysłówek

(1.1) trafnie, bezbłędnie, dobrze[1]
(1.2) przysł. od przymiotnika: rectus

wykrzyknik

(2.1) brawo! wspaniale![1]

czasownik, forma fleksyjna

(3.1) imiesłów przymiotnikowy bierny, W. m lp od czasownika: rego
(3.2) imiesłów przymiotnikowy bierny, W. m lp od czasownika: recingo

przymiotnik

(4.1) W. m lp od przymiotnika: rectus
odmiana:
(1.1) recte; st. wyższy rectius; st. najwyższy rectissime
(2.1) nieodm.
(3.1) zob. rego
(3.2) zob. recingo
(4.1) zob. rectus
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
przym. rectus
przysł. recta
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
źródła:
  1. 1,0 1,1 Hasło recte w: Mały słownik łacińsko-polski, praca zbiorowa pod red. Józefa Korpantego, s. 527, Warszawa, Wydawnictwo Szkolne PWN, 2001, ISBN 978-83-7195-844-1.