pustelnica

pustelnica (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) kobieta mieszkająca w odosobnieniu i oddająca się modlitwie
(1.2) przen. kobieta stroniąca od innych ludzi
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Na stoku góry już od V wieku mieszkały pustelnice.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pustelniczka, eremitka, anachoretka
(1.2) samotnica, samotniczka
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) ascetka
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pustelnictwo n, pustelnia ż, pustka ż, pustkowie n, puszcza ż, pustelniki nmos
forma męska pustelnik m
przym. pustelniczy, pusty, pustawy
przysł. pustelniczo, pusto, pustawo
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. pustelnik + -ica
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: anachoretka
źródła: