pszenica (język polski)Edytuj

 
pszenica (1.1)
 
pszenica (1.2)
wymowa:
IPA[pʃɛ̃ˈɲiʦ̑a], AS[pšẽńica], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal. ?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) Triticum L.[1], roślina zbożowa z rodziny wiechlinowatych; zob. też pszenica w Wikipedii
(1.2) roln. ziarno pszenicy (1.1)
(1.3) gw. (Bukowina) kutia[2]
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.1) Pszenica jest zbożem o wysokiej wydajności plonów.
(1.2) Po dwudziestu dniach na balkonie roiło się od gołębi. O strawę dla nich dbają właściciele mieszkania - dokarmiają ptaki pszenicą i kaszą gryczaną[3].
składnia:
kolokacje:
(1.1) angielska pszenica • pszenica ozima / jarauprawiać pszenicę
(1.2) garść / worek / tona pszenicy • skup / eksport / import pszenicy
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) roślina, zboże
(1.2) ziarno
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pszonka ż, Pszenno n, pszono n
zdrobn. pszeniczka ż
przym. pszenny, pszeniczny
związki frazeologiczne:
brać jak za pszenicęegipska pszenicazginąć jak proso w pszenicy
etymologia:
prasł. *pьšenò, praindoeur. *pis-en-om, praindoeur. *peys-, por. pol. pchać
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło Triticum w: Wikispecies – otwarty, wolny katalog gatunków, Wikimedia.
  2. Zbigniew Greń, Helena Krasowska, Słownik górali polskich na Bukowinie, SOW, Warszawa 2008, s. 182; dostęp: 26 listopada 2018.
  3. Fakt, nr 01.19 (15), Warszawa, 2004 w: Korpus języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4.   Hasło Zasady pisowni i interpunkcji w: Wielki słownik ortograficzny, Wydawnictwo Naukowe PWN.