przodownik

przodownik (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) osoba lub grupa ludzi przodująca w danej dziedzinie; pierwszy w czymś
(1.2) adm. stopień podoficerski w polskiej międzywojennej policji państwowej
odmiana:
przykłady:
(1.1) Wśród murarzy na budowie Mateusz w krótkim czasie stał się przodownikiem.
(1.2) Drzwi otworzyły się i do pokoju wszedł przodownik i dwaj wywiadowcy po cywilnemu.[1]
składnia:
kolokacje:
(1.1) przodownik pracy
synonimy:
(1.1) lider
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przodek mos/mrz, przodownica ż, przodownictwo n
czas. przodować ndk.
przym. przodowniczy, przedni
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  •   Hasło przodownik w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  1. Tadeusz Dołęga-Mostowicz, Kariera Nikodema Dyzmy, Warszawa 2014, s. 272.