przekupny

przekupny (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[pʃɛˈkupnɨ], AS[pšekupny], zjawiska fonetyczne: utr. dźw. ?/i
znaczenia:

przymiotnik

(1.1) dający się przekupić
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Traktują Boga jak przekupnego urzędnika, a modlitwę jak koniak dla lekarza, żeby uważnie przeciął czyrak na tyłku[1].
składnia:
kolokacje:
(1.1) przekupny policjant / celnik / polityk / urzędnik / lekarz / ordynator
synonimy:
(1.1) sprzedajny
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przekupność ż, przekupstwo n, przekup m, przekupień m, przekupnik m, przekupa ż, przekupka ż, przekupywanie n, przekupienie n
czas. przekupywać ndk., przekupić dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Krystyna Kofta, Złodziejka pamięci, 1998, Narodowy Korpus Języka Polskiego.