przecierać

przecierać (język polski)Edytuj

 
mężczyzna przeciera (1.1) deskę
 
mężczyzna przeciera (1.2) szybę
 
kobieta przeciera (1.3) jarzyny
 
ktoś przeciera (1.3) maniok przez sito
wymowa:
IPA[pʃɛˈʨ̑ɛraʨ̑], AS[pšećerać], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.
?/i
znaczenia:

czasownik przechodni niedokonany (dk. przetrzeć)

(1.1) ścierać z grubsza wierzchnią warstwę czegoś papierem ściernym
(1.2) usuwać zanieczyszczenia trąc szmatką
(1.3) robić przecier, rozcierając warzywa lub owoce
(1.4) ciąć kłodę na deski

czasownik zwrotny niedokonany przecierać się

(2.1) być poddawanym przecieraniu (1.3-4)
(2.2) o niebie: rozchmurzać się
odmiana:
(1.1-4) koniugacja I
przykłady:
(1.2) Chłopak znalazł więc jakąś serwetkę, piorunem zwilżył wodą mineralną i zaczął przecierać sukienkę[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. przecier m, przecierka ż, przecieranie n, przetarcie n
czas. przetrzeć dk., trzeć ndk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Piotr Siemion, Finimondo : komedia romantyczna, 2004, Narodowy Korpus Języka Polskiego.