prymula (język polski)Edytuj

 
prymule (1.1)
wymowa:
IPA[prɨ̃ˈmula], AS[prỹmula], zjawiska fonetyczne: nazal.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) pot. pierwiosnek, zwłaszcza ogrodowy lub doniczkowy
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Na klombie posadziliśmy prymule i hiacynty.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pierwiosnek, pierwiosnka, prymulka
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. prym m, prymus m, prymuska ż, prymas m, prymat m
zdrobn. prymulka ż
związki frazeologiczne:
etymologia:
łac. primula < łac. primus; łacińską nazwę rodzaju wprowadził Karol Linneusz[1]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: pierwiosnek
źródła: