prycza (język polski)Edytuj

 
prycza (1.1)
wymowa:
IPA[ˈprɨʧ̑a], AS[pryča]
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) prymitywne drewniane lub metalowe łóżko, czasem piętrowe
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Trudno to nazwać łóżkiem, to raczej pryczą obszczaną przez poprzednich pacjentów.
składnia:
kolokacje:
(1.1) spać na pryczy • obozowa / więzienna prycza
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
niem. Pritsche[2]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Słownik gramatyczny języka polskiego na płycie CD, Warszawa, Wiedza Powszechna, 1997, ISBN 978-83-214-1375-4.
  2.   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.