prostaczek

prostaczek (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) książk. ktoś niewykształcony, ubogi
(1.2) zdrobn. od: prostak
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Do komnaty papieskiej wprowadzono grupkę prostaczków, którzy prosili o posłuchanie.
(1.1) Wygnani od mędrków i króli, prostaczek nas przytuli[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) maluczki
(1.2) prostak
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. prostaczka ż, prostak m, prostactwo n
przym. prostacki
przysł. prostacko
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. prostak + -aczek
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Adam Mickiewicz, Dziady.