prolegomena (język polski) edytuj

wymowa:
IPA[ˌprɔlɛɡɔ̃ˈmɛ̃na], AS[prolegõmna], zjawiska fonetyczne: nazal.akc. pob.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) książk. uwagi wstępne do jakiegoś zagadnienia[1][2][3]
(1.2) książk. przedmowa mająca ułatwić czytelnikowi lekturę jakiegoś tekstu[1][2][3]
odmiana:
(1.1-2) blp;
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) wprowadzenie, introdukcja, wstęp
antonimy:
hiperonimy:
(1.2) przedmowa, wstęp
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
franc. prolégomènes[1] < gr. προλεγόμενα (prolegómena)[3]
uwagi:
słowniki nie notują liczby pojedynczej prolegomenum, ale pojawia się ona w tekstach, choć jest bardzo rzadka
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1 1,2   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  2. 2,0 2,1   Hasło „prolegomena” w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. 3,0 3,1 3,2   Hasło „prolegomena” w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.