prokurować

prokurować (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌprɔkuˈrɔvaʨ̑], AS[prokurovać], zjawiska fonetyczne: akc. pob.
?/i
znaczenia:

czasownik niedokonany

(1.1) sporządzać coś (dokumenty, akta) w sposób nieuczciwy, dostosowując je do oczekiwanych rezultatów
(1.2) daw. przygotowywać, sporządzać coś
odmiana:
(1.1-2) koniugacja IV
przykłady:
(1.1) Widziałem jak prokurujesz te niby cuda.
składnia:
kolokacje:
(1.1) prokurować dowody / akta
synonimy:
(1.1) preparować, fabrykować
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. prokurowanie n, sprokurowanie n
czas. sprokurować dk.
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.2) franc. procurer, łac. procuro[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Hasło prokurować w: Słownik wyrazów obcych, Wydawnictwo Naukowe PWN, wyd. 1995 i nn.