procny (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

przymiotnik relacyjny

(1.1) daw. procowy, związany z procą[1][2]

przymiotnik jakościowy

(2.1) gw. (Śląsk Cieszyński) trudny, uciążliwy[3]
odmiana:
(1.1)
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
(1.1)
rzecz. proca ż, procnik mos, procarz mos, procarstwo n
przym. procarski, procowy, procowaty
(2.1)
przysł. procnie
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) zobacz listę tłumaczeń w haśle: procowy
(2.1) zobacz listę tłumaczeń w hasłach: trudny, uciążliwy
źródła:
  1.   Samuel Bogumił Linde, Słownik języka polskiego, t. IV, s. 1041, Warszawa, Drukarnia XX. Piiarów, 1807-1814.
  2.   Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. IV, s. 1007, Warszawa 1900–1927.
  3. 2675 wyrażeń gwarowych, używanych w potocznej mowie przez rdzenną ludność wsi Zebrzydowice k/ Cieszyna, Karol Klocek, Zebrzydowice, Gminny Ośrodek Kultury, 2000, ISBN 83-908896-1-7.