prawdomówność

prawdomówność (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) cecha tego, co prawdomówne; cecha tych, którzy prawdomówni
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Prawda i prawdomówność jest niewątpliwie bardzo cenna w medycynie, nie jest jednak wartością najwyższą i dobrem bezwzględnym, tak jak ma to miejsce w nauce, której naczelnym zadaniem jest poszukiwanie prawdy[1].
składnia:
(1.1) prawdomówność + D.
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.1) kłamliwość
hiperonimy:
(1.1) szczerość
hiponimy:
(1.1) weredyzm
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. prawdomówca m, prawdomowca m
przym. prawdomówny
przysł. prawdomównie
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. prawdomówny + -ość
uwagi:
(1.1) Liczba mnoga w tabeli odmiany została podana za Słownikiem gramatycznym języka polskiego[2]. Inne słowniki (np.: Słownik języka polskiego pod red. W. Doroszewskiego[3], Uniwersalny słownik języka polskiego[4]) odnotowują, że rzeczownik ten nie tworzy liczby mnogiej.
tłumaczenia:
źródła:
  1. Krzysztof Marczewski, Prawdomówność w medycynie – punkt widzenia lekarza praktyka i potencjalnego pacjenta, Diametros nr 4 (czerwiec 2005)
  2.   Hasło prawdomówność w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  3.   Hasło prawdomówność w: Słownik języka polskiego pod redakcją Witolda Doroszewskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  4.   Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.