poprawność polityczna

poprawność polityczna (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[pɔˈpravnɔɕʨ̑ ˌpɔlʲiˈtɨʧ̑na], AS[popravność polʹityčna], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.
?/i
znaczenia:

fraza rzeczownikowa, rodzaj żeński

(1.1) socjol. norma językowa zalecająca w tzw. dyskursie publicznym unikanie określeń i zwrotów, które mogą urazić, obrazić, naruszyć godność osób, o których się wypowiadamy czy z którymi polemizujemy; zob. też poprawność polityczna w Wikipedii
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.1) Z powodu poprawności politycznej nie wolno pisaćCygan”, należy używać określeniaRom”; nie należy mówićhomoseksualista”, a tym bardziejpederasta”, tylko – „gej”; zabroniony też jestMurzyn”, bo bardziej neutralny jestczarnoskóry”, „Afroamerykaninalboczarny”.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) polityczna poprawność; pot. politpoprawność
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) kalka z ang. political correctness, internacjonalizm[1]
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Jerzy Brzozowski, Stanąć po stronie tłumacza. Zarys poetyki opisowej przekładu, Wydawnictwo Uniwersytetu Jagiellońskiego, Kraków 2011, s. 138.