poncz (język polski)Edytuj

 
poncz (1.1)
wymowa:
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) kulin. napój z wymieszanych różnych rodzajów alkoholi, soków owocowych i innych składników; zob. też poncz w Wikipedii
(1.2) kulin. syrop alkoholowy do nasączania ciast
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W niskich pokoikach parterowej murowanki mieścił się zakład Nowackiego pod nazwą kawiarni. Zbierali się tam na poncz, ulubiony wówczas napój, z arakiem i cytryną po złotówce, a z ananasem po półtorej, ówcześnicyganie[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) napój
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
(1.1) herbata, sok
wyrazy pokrewne:
przym. ponczowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
ang. punch[2] z hin. पाँच
uwagi:
Wariant „puncz” jest niepoprawny[3].
Forma dopełniacza liczby mnogiej „ponczy” jest niepoprawna[4][5].
zobacz też: Indeks:Polski – Napoje
tłumaczenia:
źródła:
  1. Franciszek Galiński, Gawędy o Warszawie, PIW, Warszawa 1960, s. 125.
  2.   Hasło „poncz” w: Uniwersalny słownik języka polskiego, red. Stanisław Dubisz i Elżbieta Sobol, Wydawnictwo Naukowe PWN.
  3. Hasło „poncz” w: Słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Witold Doroszewski, Polskie Wydawnictwo Naukowe, Warszawa 1980, ISBN 83-01-03811-X, s. 544.
  4. Hasło „poncz” w: Wielki słownik poprawnej polszczyzny PWN, red. Andrzej Markowski, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2004, ISBN 978-83-01-14198-1, s. 820.
  5. Hasło „poncz” w: Daniela Podlawska, Magdalena Światek-Brzezińska, Słownik poprawnej polszczyzny, Wydawnictwo Szkolne PWN ParkEdukacja, Warszawa-Bielsko-Biała 2009, ISBN 978-83-7446-842-8, s. 330.