polonika (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[pɔˈlɔ̃ɲika], AS[polõńika], zjawiska fonetyczne: zmięk.nazal.akc. na 3 syl.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj niemęskoosobowy, liczba mnoga

(1.1) książk. dokumenty, teksty rękopiśmienne i druki w języku polskim lub dotyczące Polski
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Podczas powodzi zniszczeniu uległo wiele cennych poloników zgromadzonych w bibliotece.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. repolonizacja ż, polonizacja ż, polonista mos, Polonia ż, polonistka ż, polonizm mrz, polonica
czas. spolonizować, polonizować
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
inna pisownia polonica
tłumaczenia:
źródła: