politeja (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) obywatelstwo, prawa obywatelskie
(1.2) polit. ustrój wyrożniony przez Arystotelesa, w założeniach charakteryzujący się rządami (wielu) obywateli dla dobra ogółu; zob. też politeja w Wikipedii
odmiana:
(1.1-2)[1] blm
przykłady:
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
(1.2) demokracja
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
związki frazeologiczne:
etymologia:
gr. πολιτεία < gr. πόλις (polis)
uwagi:
(1.1) pojęcie o szerokim znaczeniu, porównywane czasem do łac. civitas oraz ang. polity[2][3]
(1.2) zob. monarchia, arystokracja, tyrania, oligarchia, demokracja
(1.1-2) termin odmienia się w formie spolszczonej, jak i formie niespolszczonej w przypadku np. nazwy dialogu Platona[1]
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1   Porada „politeia” w: Poradnia językowa PWN.
  2. Henry George Liddell i Robert Scott, Leksykon grecko-angielski-(Wersja elektroniczna Perseusz), Oxford, UK, 1996, ISBN 0-19-864226-1.
  3. The problem with POLITEIA as polity in Aristotle's Politics w: batesca.tripod.com.