podporucznik

podporucznik (język polski)Edytuj

 
naramiennik podporucznika (1.2)
wymowa:
IPA[ˌpɔtpɔˈruʧ̑ʲɲik], AS[potporučʹńik], zjawiska fonetyczne: zmięk.utr. dźw.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) najniższy stopień oficerski[1]
(1.2) osoba posiadająca stopień podporucznika (1.1)[1]
odmiana:
(1.1-2)
przykłady:
(1.1) Na stopień podporucznikajako pierwszy stopień oficerskimianuje Prezydent RP.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1-2) skr. ppor.
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. podporucznikostwo, podporucznikowa, podporucznikówna
przym. podporucznikowski
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. 1,0 1,1   Hasło podporucznik w: Słownik języka polskiego, Wydawnictwo Naukowe PWN.