poczworzyć

poczworzyć (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[pɔʧ̑ˈfɔʒɨʨ̑], AS[počfožyć], zjawiska fonetyczne: post. utr. dźw.
?/i
znaczenia:

czasownik

(1.1) powiększyć coś, pomnożyć liczbę czegoś czterokrotnie[1]
odmiana:
(1.1) koniugacja VIb
przykłady:
(1.1) Pierwotnie zawierała każda falanga po 4.000 żołnierzy; Filip Macedoński podwoił liczbę, a Aleksander Wielki potroił i na koniec poczworzył[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) pomnożyć w czwórnasób
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
licz. cztery
rzecz. poczworzenie n, czwartek mrz, czwórka
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Słownik języka polskiego, red. Jan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki, t. 4, Warszawa 1900–1927, s. 328.
  2. Samuel Orgelbrand, Encyklopedyja powszechna, nakładem autora, Warszawa 1861, tom 8, s. 625