plutonik (język polski)Edytuj

wymowa:
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy

(1.1) zdrobn. od pluton

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(2.1) ezot. astrol. osoba, w której osobowości dominuje planeta Pluton
odmiana:
(1.1)
(2.1)
przykłady:
(2.1) Plutonicy łączą marsowe wypatrywanie wroga z saturnowym izolowaniem się.[1]
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. Pluton m, pluton m, plutonista m, plutonowy m, plutonian m
przym. plutonowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.1) pol. pluton
(2.1) pol. Pluton
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków nierozróżniających zdrobnień zobacz listę tłumaczeń w haśle: pluton
źródła:
  1. z Internetu