pięciolatka

pięciolatka (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈlatka], AS[pʹi ̯ė̃ńćolatka], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.asynch. ę akc. pob.i → j 
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) dziewczynka mająca pięć lat
(1.2) zwierzę, rzecz lub roślina mająca pięć lat
(1.3) pięcioletni okres objęty planem gospodarczym; zob. też pięciolatka w Wikipedii

rzeczownik, forma fleksyjna

(2.1) D., B. lp od pięciolatek
odmiana:
(1)
przykłady:
(1.3) Rozwój gospodarczy ZSRR planowany był w kolejnych pięciolatkach.
składnia:
kolokacje:
(1.3) nadchodząca pięciolatka
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pięciolecie n
forma męska pięciolatek m
przym. pięcioletni
związki frazeologiczne:
etymologia:
(1.3) kalka z ros. пятилетка[1]
uwagi:
tłumaczenia:
(1.1) dla języków niewyróżniających tu formy żeńskiej zobacz listę tłumaczeń w haśle: pięciolatek
źródła:
  1. Danuta Buttler, Halina Satkiewicz, Język i my, wydanie I, WSiP, Warszawa 1990, s. 39.