pięciokrotny

pięciokrotny (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌpʲjɛ̇̃ɲʨ̑ɔˈkrɔtnɨ], AS[pʹi ̯ė̃ńćokrotny], zjawiska fonetyczne: zmięk.podw. art.nazal.asynch. ę akc. pob.i → j 
znaczenia:

przymiotnik[1]

(1.1) odbywający się/powtarzający się pięć razy
(1.2) taki, który osiągnął/zdobył/robił coś pięć razy
(1.3) pięć razy większy bądź mniejszy od czegoś
odmiana:
(1.1-3)
przykłady:
(1.3) Kupił sobie w antykwariacie Wióry, za - jak podkreślał - pięciokrotną cenę[2].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
(1.1) kilkakrotny
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pięciokrotność ż
przysł. pięciokrotnie, pięciokroć
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
Według dawniejszej terminologii wyraz zaliczano do liczebników wielokrotnych.
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Hasło pięciokrotny w: Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.
  2. Krystyna Kofta, Monografia grzechów z dziennika 1978-1989, 2006, Narodowy Korpus Języka Polskiego.