pięściarz

pięściarz (język polski)Edytuj

wymowa:
?/i, IPA[ˈpʲjɛ̃w̃ɕʨ̑aʃ], AS[pʹi ̯ũ̯śćaš], zjawiska fonetyczne: zmięk.wygł.nazal.asynch. ę i → j 
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj męskoosobowy

(1.1) sport. zawodnik, który uprawia pięściarstwo (boks), zwłaszcza w kontekście historycznym
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) W Circus Maximus, w dolinie pomiędzy Palatynem i Awentynem urządzane były wyścigi konne i walki pięściarzy sprowadzanych z Etrurii.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
(1.1) bokser
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. piącha ż, piąstka ż, piąstkowanie n, pięściak m, pięściarstwo m, pięść ż
czas. piąstkować ndk.
przym. pięściarski, pięściowy
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła: