pajęczyca

pajęczyca (język polski)Edytuj

 
pajęczyca (1.1)
wymowa:
IPA[ˌpajɛ̃n͇ˈʧ̑ɨʦ̑a], AS[pai ̯ẽṇčyca], zjawiska fonetyczne: udziąs.nazal.asynch. ę akc. pob.
?/i
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) zool. samica pająka
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Kiedy tylko pajęczycy uda się zatopić szczękoczułki w ciele ofiary, zwykle zastyga na pewien czas, do kilku minut, czekając ustaną konwulsje.[1].
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pająk m, pajączek m, pajęczak m, pajęczyna ż, pajęczynka ż, pajęczarz m, pajęczarka ż, pajęcznica ż
przym. pająkowaty, pajęczy
związki frazeologiczne:
etymologia:
pol. pająk + -ica
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1. Richard Dawkins, Wspinaczka na szczyt nieprawdopodobieństwa, s.56