pacyfikacja

pacyfikacja (język polski)Edytuj

wymowa:
IPA[ˌpaʦ̑ɨfʲiˈkaʦ̑ʲja], AS[pacyfʹikacʹi ̯a], zjawiska fonetyczne: zmięk.akc. pob.
znaczenia:

rzeczownik, rodzaj żeński

(1.1) tłumienie buntu, powstania, strajku itp., zwykle przy użyciu siły zbrojnej; zob. też pacyfikacja w Wikipedii
odmiana:
(1.1)
przykłady:
(1.1) Podczas izraelskiej pacyfikacji na Zachodnim Brzegu Jordanu zginął Palestyńczyk, a dwóch zostało rannych.
składnia:
kolokacje:
synonimy:
antonimy:
hiperonimy:
hiponimy:
holonimy:
meronimy:
wyrazy pokrewne:
rzecz. pacyfikator m, pacyfista mos, pacyfistka ż, pacyfa ż, pacyfka ż, pacyfizm m
czas. pacyfikować
przym. pacyfikacyjny
związki frazeologiczne:
etymologia:
uwagi:
tłumaczenia:
źródła:
  1.   Zygmunt Saloni, Włodzimierz Gruszczyński, Marcin Woliński, Robert Wołosz, Danuta Skowrońska, Słownik gramatyczny języka polskiego — wersja online.